Automatische piloot
Het was niet zo vreemd dat Ditta thuis de structuur kwijtraakte. Door een nare scheiding moest ze ineens verhuizen met haar negenjarige zoon. Haar ex-man stalkte haar. Toch bleef ze maar doorrennen op de automatische piloot. Via de huisarts kwam ze bij het wijkteam terecht. Dat schakelde Santé Partners in en zo kwam thuisbegeleider Kim van Bekkum bij Ditta op bezoek. “Om eerlijk te zijn, was ik daar in het begin niet blij mee”, zegt Ditta. “Moest ik haar het achterste van mijn tong laten zien? Maar Kim bleef komen en ik begon haar te vertrouwen. Ze luisterde en vroeg goed door, zonder te oordelen. Na een tijdje vertelde ik haar alles.”
Leren weggooien
Kim maakte een plan van aanpak. Ze leerde Ditta dat ze niet alle spullen hoeft te bewaren. Ditta: “Neem nou de schoolwerkjes van mijn zoontje. Die kon ik niet weggooien, omdat hij ze zelf had gemaakt. Kim gaf me de tip om elk jaar een paar waardevolle schoolwerkjes in een doos te doen en van de rest afscheid te nemen.” Daarnaast leerde Kim haar hoe ze grenzen kon stellen voor haar zoontje, die de baas in huis was geworden. Ook oefenden ze samen hoe Ditta zelf met instanties kon bellen om dingen te regelen. “Kim hielp me, maar de regie bleef al die tijd bij mij, dat was fijn”, zegt Ditta. “Verder vond ik het bijzonder dat we zo open en eerlijk met elkaar om gingen, alles was bespreekbaar.”
Reddende engel
Doordat Ditta steeds het gevoel had dat ze moest vechten, kwam ze soms agressief over. Kim legde haar uit dat ze verder komt door vriendelijk te zeggen wat ze wil. “Dat gaat nu een stuk beter”, zegt Ditta trots. “Ik merk dat ik door aardiger te zijn meer bereik.” Na een jaar thuisbegeleiding weet ze dat je mag falen en dat er altijd hulp is. “Hulp accepteren is een verrijking voor jezelf. Kim was een reddende engel voor mij.
"Ik kan het wel van de daken schreeuwen: ik hoef niet meer te vechten, ik kan het weer alleen!”
“Ditta kreeg de touwtjes weer in handen”
“Ik kwam bij Ditta om haar te ondersteunen bij het opruimen, maar uiteindelijk was dat niet het enige waar haar hulpvraag om draaide”, zegt Kim van Bekkum, thuisbegeleider bij Santé Partners. “Er zat iets achter de puinhoop in huis. Het ging echt niet goed met Ditta toen ik voor het eerst bij haar kwam. Ze duwde iedereen weg, gunde zichzelf geen hulp. Ze had het gevoel dat ze alleen maar faalde. Bovendien was haar zoontje de baas in huis, doordat er geen grenzen waren.”
De oplossing
Toen Kim Ditta’s vertrouwen had gewonnen, begon ze met de hulp. “Bij Santé werken we met een methodiek die ervan uitgaat dat de oplossing bij de cliënt zelf ligt. We bespraken wat ze ervoor nodig had om beter zelf haar grenzen aan te geven. En hoe ze zelf weer de touwtjes in handen kreeg. Met de tips in haar achterhoofd ruimde Ditta zelf haar huis op.”
Grenzen aangeven
Van iemand die wanhopig zocht naar houvast veranderde Ditta in iemand die weet wat ze wil en haar grenzen aangeeft op een vriendelijke manier, vindt Kim.
Kim: “Ditta heeft me niet meer nodig. Ik kom nu alleen nog langs voor de begeleiding van haar zoon.”
